(c) Karolina Maruszak

“Ik wist al snel dat het een droeve clown moest zijn”

- Freek, het onderwerp van de voorstelling is de dood. Waarom wil je over dat thema een productie maken voor kinderen?

Freek: “Ik vind het een belangrijk maar ook moeilijk onderwerp. Theater gaat voor mij vaak over onderwerpen en dingen die ik niet snap. En daar wil ik dan met slimme, leuke mensen over praten. Ik wil graag vorm geven aan wat ik niet begrijp. De dood is een van die extreme dingen die ik niet begrijp of waar ik moeilijk mee kan dealen.
Het feit dat ik een jong publiek voor ogen heb, geeft me veel vrijheid om het op een poëtische manier over de dood te hebben. In de wereld van een zesjarige is alles nog een beetje sprookjesachtig waardoor het onderscheid tussen wat normaal en wat niet normaal is, nog niet zo duidelijk aanwezig is. Het is prettig om met de blik van een zesjarige naar het onderwerp te kijken.”


- Waarom wilde je de Dood ook fysiek aanwezig in de voorstelling?

Freek: “Ik was als kind heel bang voor de Dood. Ik luisterde toen vaak op de radio naar een sprookje over een koning die bang was voor de Dood en die daarom de Dood gevangen nam en in een glazen kooi zette. Uiteindelijk waren mensen het na honderden jaren beu om te blijven leven en bevrijdden ze de Dood. De aanwezigheid van de Dood als een tragische figuur boeit me. Ik wil dat nu concreet maken. Wie is de Dood? Hoe ziet hij eruit? Ik wist al snel dat het een droeve clown moest zijn.”


Danny Ronaldo acteur Doe de groeten aan de ganzen



- Enter Danny Ronaldo. Danny, heb je al vaker in ‘gewone’ theatervoorstellingen gespeeld?

Danny:
“’Gewoon’ is natuurlijk een vreemd woord als je het over circus en theater hebt. Maar ja, ik heb bij o.a. Cie Cecilia en Leporello al in diverse producties gespeeld. Het circus waar ik het meeste van houd, is sowieso ook dat wat een theatervorm heeft.
In oorsprong ligt dat soort theater en circus vaak bij commedia dell‘arte waar het gaat over de oergevoelens van de mens. De dood was daar een heel belangrijk onderwerp.

Ik kende Freek noch zijn werk, maar ik was door zijn eerste mail meteen getriggerd om aan dit project mee te werken. Ik ben bijzonder nieuwsgierig naar wat we met deze thematiek gaan doen. Ik vind het altijd heel spannend om niet alles vooraf te weten. Als je zelf een productie maakt, zit alles toch al wat in je hoofd, ken je de krijtlijnen van wat je wil doen. Als je iemand anders volgt, blijft het helemaal een mysterie. Wat zit er precies in zijn hoofd?”

Op de koffie Els De Bodt Danny in gesprek met Freek Vielen en Danny Ronaldo


- Freek, wat zit er in je hoofd?

Freek:
“Het basisverhaal heb ik ongeveer klaar. Het gaat over een broer en een zus. De broer is verdrietig en de zus komt erachter dat dat is omdat de hond een jaar geleden gestorven is. Ze besluiten om een feestje te geven, om de verjaardag van die dood te vieren. Maar tijdens het feestje komt de dood plots zelf op bezoek. Niet onlogisch eigenlijk, want het is zijn verjaardag. Dus bakken ze taart en gaan ze samen feesten. Dat zit momenteel in mijn hoofd, er zitten ook nog andere dingen in maar die moeten nog verder uitgewerkt worden. Volgende week ga ik een paar dagen werken en spelen met zesjarigen. Ik ben nieuwsgierig naar hun fantasie. Hoe denken zij over de dood, hoe dichtbij of veraf is die? En misschien duiken er daarna wel heel nieuwe elementen in het verhaal op.”


Uit De Standaardbijlage: Op de koffie
hetpaleis-directeur Els De Bodt gaat op de koffie bij acteurs en makers die de komende maanden aan nieuwe producties werken in hetpaleis. Drie vaste ingrediënten: warme koffie, een mooie locatie, een goed gesprek.


foto's: Karolina Maruszak