dekapers, een hechte vriendengroep die wekelijks op woensdag samenkomt om haar creatieve fantasie de vrije loop te laten. De jongeren spelen en maken theater onder begeleiding van professionele theatermakers. We spraken met vijf kapers over seizoen 22-23. Ze stonden allemaal te springen om hun verhalen te delen. Ontmoet Victor, Pippa, Ferial, Will en Emile. 

Stel jezelf eens voor...

Wat staat nog op jouw theaterbucketlist?

Victor (12 jaar): Hier heb ik eigenlijk nog nooit écht over nagedacht. Maar als ik toch mag kiezen, wil ik eens meespelen in een stuk met een positievere sfeer. Alles wat ik tot nu toe deed, had negatieve thema's. Ook bij audities moest ik dramatische scènes spelen. Ik hoop dat ik ooit mee zal spelen in een optimistische theatervoorstelling.

Ferial (15 jaar): Wanneer ik daar aan denk, zie ik een groot theaterstuk voor me. Het liefst zou ik meespelen in iets dramatisch en hysterisch waarin zich een groot probleem voordoet.

Emile (10 jaar): Ik zou natuurlijk ook graag volgend jaar mee willen doen met dekapers. In de toekomst zou ik graag in hetpaleis willen werken. 

Hoe ben je bij de kapers terechtgekomen? 

Ferial (15 jaar): Ik ben bij dekapers terechtgekomen via Moving Ground, een organisatie waar je op verschillende manieren podiumkunsten aanleert. Samen met allemaal verschillende kinderen uit de buurt, neem ik deel aan activiteiten met zang, dans en theater. Ik had daar verteld dat ik mee wilde doen aan een theaterstuk. Zij stelden voor om hetpaleis te contacteren, aangezien zij daar iets organiseren voor kinderen en jongeren die graag aan theater willen doen. 

Will (9 jaar): Toen ik jonger was, speelde ik al kleine toneelstukken met mijn papa tijdens familiefeesten. Hij was vroeger ook acteur, maar is gestopt. Ik ben dus een beetje zijn opvolger. Op een gegeven moment wilde ik niet meer alleen die kleine stukken doen, maar wilde ik deelnemen aan iets groters.

Wat waren je verwachtingen?  

Victor (12 jaar): Ik dacht dat het moeilijk ging zijn om nieuwe mensen te leren kennen en dat ze misschien onaardig tegen me zouden zijn. Het is allemaal goedgekomen. Ik voel mij echt thuis bij dekapers en kijk er elke keer weer naar uit om deel uit te maken van deze groep. 

Pippa (9 jaar): Ik had een heel gezellige, leuke sfeer verwacht en die is er echt. Ik dacht ook dat we theater gingen spelen, en dat is precies wat we doen. 

Op welke manier ben je gegroeid? 

Victor (12 jaar): In het begin was ik erg verlegen, maar nadat ik de groep had leren kennen en op het podium stond, verdwenen alle zenuwen. 

Pippa (9 jaar): Ook ik was eerst erg verlegen en geleidelijk aan ging het beter en beter, dankzij de trucs die wij aangeleerd kregen. Bijvoorbeeld dat je heel erg veel moest praten tot je uiteindelijk niet meer terughoudend was. Daaardoor werden wij een betere groep en durfde iedereen meer te zeggen. 

Emile (10 jaar): Eerst deed ik mijn bewegingen nog niet zo groot. Naarmate de lessen vorderden, werden mijn bewegingen steeds uitbundiger. Hoe meer ik naar dekapers kwam, hoe meer ik durfde. 

Wat doen jullie allemaal? Kan je een voorbeeld geven?

Ferial (15 jaar): Ik vond improviseren het leukst. Dat heeft mij geholpen op vlak van spreken voor een groep. Bijvoorbeeld op school, wanneer ik een spreekbeurt moet geven, lukt dat nu al veel beter. Ik hoef mijn tekst niet langer vanbuiten te leren, maar heb vertrouwen in mijn kunnen. hetpaleis is een plek met verschillende soorten mensen, verschillende culturen en andere afkomsten, wat ervoor zorgt dat je socialer wordt. 

Will (9 jaar): We deden vaak opdrachten waarbij we korte verhalen tot leven brachten op scène, zoals een sprookje in groepen van twee of drie personen. Dat vond ik ook altijd een leuke opdracht om te doen.

Wat is een leuk weetje over dekapers?

Victor (12 jaar): Op voorhand hoorde ik dat ik les ging krijgen van iemand, wat me aan school deed denken. Maar het is helemaal niet vergelijkbaar, omdat het bij dekapers veel losser is. Op school worden regels opgelegd, terwijl je bij dekapers je eigen ding mag doen. De begeleiders kunnen ook streng zijn, maar dan wel op een rechtvaardige manier. Dit gebeurt niet vaak aangezien het altijd een hele toffe sfeer is. dekapers is echt veel toffer dan school.

Pippa (9 jaar): Bij dekapers mag je altijd heel open zijn over wat je denkt over de voorstelling en wat je er zelf aan zou willen veranderen. 

Will (9 jaar): dekapers is meer dan alleen toneelspelen, het is samenzijn, iets leuks doen. En aan het einde van het jaar alles samenpakken en je smijten om een groot theaterstuk te creëeren. 

Welk gevoel krijg je wanneer je op het podium staat?

Pippa (9 jaar): Dan voel ik tintelingen, echt een leuk gevoel om te hebben. Vanaf ik iets begin te doen op het podium, zijn ze weg. Dan voelt het gewoon alsof ik aan het oefenen ben. Ik heb een truc tegen de stress: heel erg hard te gillen voordat ik het podium op moet. Dit doe ik dan wel op een plek waar mensen mij niet kunnen horen. 

Emile (10 jaar): Ik voel mij écht thuis op het podium. Voor de voorstelling wacht ik altijd rustig af tot het moment daar is. 

VOLTAGE-club

VOLTAGE-club verenigt de atelierwerking van drie bevriende theaterhuizen: KOPERGIETERY, hetpaleis en BRONKS. Enkele kapers gingen het avontuur aan. Samen met andere jongeren uit Gent en Brussel vormen ze VOLTAGE-club. Onder begeleiding van theatermaker Simon D’Huyvetter en multitalent Joram Kunde boksten ze tijdens de paasvakantie een toonmoment in elkaar.  Ze nemen ons mee op hun avontuur via een vlog.