In de voorstelling razen de personages maar door en lijken ze niet in de gaten te hebben wat er rondom hen gebeurt. 
Toch komen er langzaam dingen naar boven. 
Of langs opzij. En verandert de wereld waarin ze leven.

Waarom zien ze dat niet?

Waar kijk je naar?

Heb je al eens op een druk kruispunt gestaan en wist je niet waar te kijken?

Iemand steekt over, een auto raast voorbij, iemand struikelt over z’n tas, het licht springt terug op rood, een vogel kakt op de stoep…

Vaak gebeurt er van alles tegelijk. We proberen alles tegelijk te zien. Maar kan dat wel?

Je kan niet alles tegelijk zien.

Als je naar het ene kijkt, mis je soms iets anders. 
Ook al gebeurt het vlak voor je neus.
Dit komt doordat je hersenen niet alles tegelijk kunnen verwerken. 
Je aandacht is gericht op één ding, waardoor je andere dingen soms mist.

Het NU

Soms, als alles heel snel gaat of er gebeurt te veel tegelijk in je hoofd, zeggen we: 
“maar leef dan toch in het NU. Leef in het moment!”

Misschien heb je dat zelf ook al eens gehoord?

Maar wat betekent dat eigenlijk, het NU? 

Kan je je hoofd zomaar op pauze zetten en gewoon kijken, luisteren en voelen naar wat er nu gebeurt?

Sections of a Happy Moment 

Stel je voor: je gooit een bal in de lucht en roept “NU!”. Op het moment dat je het woord hebt uitgesproken, is het NU alweer voorbij. De bal is ondertussen alweer een stukje verder naar beneden gezakt.

Het NU duurt dus maar heel kort.

Kunstenaar David Claerbout onderzoekt dit in Sections of a Happy Moment. 
Hij probeert dat korte ‘nu’-moment vast te grijpen. Hij doet dit door een tiental camera's in een cirkel rond een gezin op een plein te plaatsen. Die camera's maakten op exact hetzelfde moment een foto. 

In het videokunstwerk zie je die foto’s één voor één voorbijkomen op een groot scherm. Het beeld verandert heel rustig. Daardoor lijkt het alsof de camera langzaam om het gezin heen beweegt.

Maar dat is een trucje. In werkelijkheid staat alles stil.

Je ziet een gezin lachen en spelen met een bal. De bal hangt stil in de lucht, precies tussen hen in. Niemand beweegt en de bal valt niet naar beneden.

Toch verandert er steeds iets. Omdat de foto’s telkens vanuit een andere plek zijn gemaakt, zie je de bal eerst van heel dichtbij. Daarna zie je de rug van de vader. En even later het gezicht van het kind.

Een moment dat in werkelijkheid misschien maar één seconde duurt, duurt hier een paar minuten. De kunstenaar laat hiermee zien dat een klein moment heel groot wordt als je de tijd stopzet. Je kan heel rustig kijken naar iets wat in het echt al lang voorbij zou zijn.