De Zot! De Nar! De Dwaas!

De figuur van de zot, de nar, of dwaas is een klassiek personage in de geschiedenis van het theater. Vaak kon via deze personages een gelaagdheid gespeeld worden van humor, gekheid, maar ook eerlijkheid en wijsheid.

Clowns, narren, en maskers worden al eeuwenlang gebruikt om ‘gekke’ personages te maken op het podium. Maar wat zijn dat: ‘gekke’ personages?
Als je er echt naar gaat kijken, zie je dat net voor die figuren veel kwetsbaarheid en eerlijkheid nodig is. Daarnaast is het heel bevrijdend om de absurditeit van het leven vorm te geven.

Het zijn deze ‘idiote’ personages die niet enkel grappig en leuk zijn, maar doorheen de geschiedenis ook gebruikt zijn om kritiek te leveren op de maatschappij en autoriteit van dat moment. Zo zien we clowns opduiken in het Oude Egypte en Oude Griekenland, maar ook in het oude China en India. In de Middeleeuwen was de hofnar een belangrijke figuur in het koninklijk hof. Ook hier had de nar de dubbele functie van het vermaken van de koning en zijn gasten enerzijds, met anderzijds een unieke positie waarbij hij kritiek kon leveren op adel en de kerk zonder daar voor gestraft te worden. Dit is dan mee geëvolueerd tot de clowns die we vandaag kennen met de rode neus.

Opdracht: de idioot in jezelf

Ga op zoek naar de idioot in jezelf door:

• Iets te doen dat niemand anders kan.
• Iets te doen dat je normaal gesproken niet zou durven.
• Iets uit te spreken wat je anders voor jezelf zou houden.

TIP: Zie de idioot niet als een ‘dom’ iemand, maar als je innerlijke dwaas, het deel van jou dat buiten de norm durft te stappen.

• Laat controle los.
• Durf onhandig zijn.
• Neem het risico om vreemd te worden.

Juist daar ontstaat ruimte voor echtheid, speelsheid en creativiteit.